Mogen moslims Moederdag vieren?

Op 13 mei wordt Moederdag gevierd. Veel moslims (met name diegene die het salafistische of de wahabitische wijze van de islam volgen) hoor je gauw zeggen dat het een bid`a (vernieuwing) is om Moeder- of Vaderdag te vieren.


Ik heb hier onderaan een duidelijke mening daarover geschreven naar aanleiding van een topic op Facebook waarin werd beweerd dat je als moslim geen Moederdag mag vieren.


Ten eerste; aangezien men wilt praten namens het geloof dan moet je ook iets vanuit het perspectief van het geloof beoordelen en dat is terugkeren naar de twee bronnen van de islam, die ondersteund worden door idjmaa' (consensus) en qiyaas (analogie) et cetera.


Om vanuit deze bronnen te beoordelen moet men weten wat de term bid`a betekent. Taalkundig betekent het 'vernieuwing'. Dat je iets nieuws vezint wat voorheen niet bestond of wat niet gedaan werd. De religieuze betekenis is het toevoegen aan de aanbiddingen (`ibadaat) wat niet in de Koran staat of wat de profeet niet gedaan heeft. Met aanbiddingen bedoelen we de zaken die we elke dag of een paar keer of één keer per jaar verrichten. Dan moet je denken aan de vijf zuilen van de islam en alles wat er bij komt kijken. Dat geldt ook voor het vieren van de religieuze feesten et cetera. Alles wat buiten valt dan de zaken die direct te maken hebben met het aanbidden van God die je verzint of doet heten geen bid`a (vernieuwing). Om een voorbeeld te geven: een moslim mag geen kerst vieren, omdat het een religieus christelijk aangelegenheid is. Wij vieren `ied al fitr en het offerfeest en buiten deze twee feesten mogen we geen nieuwe religieuze feest verzinnen en binden aan het geloof.


Maar dit betekent niet dat je geen feest mag vieren of een dag per jaar selecteren om iets te gedenken indien het niet om aanbiddingen gaat. Het vieren van de moeder of vaderdag of een nationale dag zoals een bevrijdingsdag en dergelijk hebben niets te maken met religie en die mag je gerust vieren. Er is geen bron binnen de islam die zegt dat je niets mag vieren wat buiten aanbiddingen valt. Moslims die dat hebben gekoppeld met bid`a (vernieuwing) hebben simpelweg niet verdiept in deze kennis, met name bepaalde groeperingen binnen het salafisme en wahabisme die een oppervlakkig wijze hebben van het interpreteren van het geloof verzinnen zulke onzin dat het vieren van moeder of vaderdag een bid`a is. Het is vaak een tweede bekende eigenschap van dat soort stromingen binnen de islam dat alles wat ze niet kennen bij hen meteen onder haram (het verbodene) of bid`a valt.


Op 6 mei wordt bekeerlingendag gehouden in Utrecht. Als we gaan denken op de manier zoals salafisten denken, dan moet deze gelegenheid ook niet één keer per jaar gehouden worden, want de profeet vrede zij met hem heeft ook niet gezegd dat moslims één keer per jaar een dag moeten houden speciaal voor nieuwe mensen die tot de islam bekeren. Dit geldt ook voor andere bijeenkomsten die moslims jaarlijks houden.


Graag dus oppassen welk literatuur men leest of volgt om te begrijpen hoe je oordeelt over een aantal zaken binnen het geloof. Want het gevaar die wij moslims vaak onderschatten is wanneer we ons geloof tekort doen en gaan we dingen daarover verzinnen die er niet zijn waardoor we een verkeerd beeld creëren bij de mensen die niet veel van het geloof afweten.


Het tweede wat niet klopt aan een van de beweringen en dat hoor ik veel moslims gebruiken als excuus, is wanneer men zegt: wij respecteren onze moeders elke dag en niet alleen één keer per jaar. In de eerste instantie klinkt dit voor een lezer heel 'wijs' en aannemelijk, maar wie een beetje verder kijkt dan zijn neus lang is, moet weten dat diegenen die moederdag vieren ook mensen zijn die hun moeder elke dag respecteren en niet alleen op die ene dag. Maar mensen hebben een dag uitgekozen om de waarde van de moeder te vieren of elkaar er aan herinneren de rol van de moeder meer aandacht aan te geven dan op andere dagen. Net zoals vijf mei wordt gevierd over vrijheid, wat niet betekent dat iedereen hier na of voor 5 mei vrijheid hebben vergeten of niet meer in hun dagelijks leven toepassen.


Één keer per jaar komen bijvoorbeeld sportauto liefhebbers uit verschillende streken bij elkaar om bijvoorbeeld kennis te maken met elkaar en te pronken met hun auto's. Betekent het dat ze dan op andere dagen niet goed voor hun auto's zorgen en daar niet zo zuinig mee zijn?


Op moederdag is het voor moslims ook een goed gelegenheid om daar gebruik van te maken. Waarom zou het niet kunnen? Dat ze bijvoorbeeld een conferentie houden waarin de moeder centraal staat in hun lezingen en semina'rs? Dat ze gaan praten over de rol van de moeder en haar rechten of elkaar herinneren aan de toestand van de moeders wereldwijd.. over de opvoeding van kinderen, of moeders die gescheiden zijn, verlaten, of moeder's wiens kinderen van hen ontnomen of ontvoerd zijn... et cetera... Onderwerpen eindeloos die ik kan benoemen waar we aandacht aan kunnen besteden en op de dag van moederdag als een kans grijpen om die problmen aan de kaak te stellen.


Wat ik graag had willen zien is dat moslims ook massaal 5 mei vierden, aangezien ze hier in Nederland leven. Moslims moeten God bedanken dat ze in een vrije land leven waarin ze hun religie in alle vrijheid mogen praktiseren.
Vrijheid is niet een vanzelfsprekendheid. Eeuwen geleden toen de kerk in het Westen regeerde zou het voor een moslim zelfmoord zijn als hij in Europa tussen de christenen kwam wonen. Niemand had destijds zich kunnen voorstellen dat er een tijd zou komen waarin moslims hun eigen moskeeën en rechten kunnen hebben om hun geloof in alle vrijheid te kunnen uitoefenen binnen een judeo-christelijke samenleving.


5 mei is niet alleen een dag waarin Nederland de vrijheid viert die te maken heeft met de WOII, maar is ook een dag waarin ieder bewoner van Nederland de vrijheid mag vieren dat hij op straat zonder angst voor zijn geloof of geaardheid kan lopen. Ik ga zelfs hier heel ver in door te zeggen dat; net zoals een moslim wenst dat hij zonder angst naar werk of naar de moskee gaat, moet dezelfde moslim opkomen voor die homoseksueel die in zijn wijk gepest wordt door een paar hangjongeren die soms ook een afkomst hebben van islamitische gezinnen. Het een kan niet zonder het andere.


Als ik volg wat er vaak op het internet verspreidt wordt over de islam, zaken die vaak onzinnig zijn en die niets met de islam te maken hebben, dan maak ik me ernstig zorgen over de ontwikkeling van de moslims in een Westerse samenleving. Het ontbreekt aan kennis en diepgang bij een grote groep, wat leidt tot de vertraging en ontwikkeling van de moslimgemeenschap in haar geheel.


Moge God ons leiden tot het gene wat voor ons allemaal ten goede komt.

De beleidmakers van de democratie in het Westen

Video: Endgame

(Nederlands ondertiteld) 


Het zal niet goed gaan komen met Nederland totdat de gewone burger beseft waar zijn geld vandaan komt, wie het creëert, waar het weer naar toe gaat en wie het echt ook beheert. 


Wanneer de gewone burger beseft dat al het geld wat hij op de bank heeft staan simpelweg uit digits van nullen en éénen bestaat en dat al wat er in zijn portemonnee zit doodgewone papier is, dan pas zal er hoop zijn dat er iets gaat veranderen. 


De reden waarom men dit niet wilt weten of beseffen is omdat men in een toestand leeft van 'normalcy bias.' 
Dat is een toestand wanneer mensen niet graag willen inzien dat gevaar op hen afkomt waar ze graag niets van af willen weten. Onderaan heb ik een stuk tekst uit wiki geplakt wat het betekent. 


Het komt er op neer dat mensen allemaal en overal ter wereld ergens in graag willen geloven. De gewone Nederlandse burger gelooft bijvoorbeeld heilig in de werking van democratie. Voor velen is het een onderdeel van hun leven en het hoort bij hun identiteit. Want stel dat het niet zo is en jij hebt je hele leven geleefd met de overtuiging dat je in een vrije en democratische wereld leeft? Dit zal dus betekenen dat al je levenservaringen en de dingen die je hebt meegemaakt gewoon gebakken lucht waren. Niet alleen tast het je intellect aan maar ook je eigen geloofwaardigheid en al je principes waar jij als filosofie in je hele leven hebt gehanteerd. 


Het is voor velen een belediging wanneer je tegen ze zegt dat ze niet in een democratie leven. Het is namelijk net of je tegen ze zegt: jullie zijn dom en achterlijk, althans zo komt dat gevoel over. Daarom willen mensen niet graag geloven dat ze in een schijndemocratie leven. Want je tast daarmee simpelweg hun identiteit aan. Het is voor hen daarom voor de hand liggend om tegen je te zeggen dat het complottheorieën zijn al die Bilderberggroep en Rotshchild banken, terwijl het in feite aangetoond is dat banken die met rente werken vroeg of laat verdoemd zijn te mislukken. Het is ook duidelijk geen fictie als we zeggen dat al het geld wat er in omloop is gewoon uit het niets is gecreëerd. Ook is het aantoonbaar dat grootste multinationals, inclusief de grootste banken zoals de Federale Reserve deels eigendommen zijn van de grootste bankiersfamilies ter wereld. 


Het gaat de burger nog een tijd kosten en er moet veel leed gebeuren alvorens men beseft dat het anders moet vrees ik. Westerse volkeren worden volop geïndoctrineerd en met ijdele hoop gespoten dat ze bij iedere verkiezingen de kans hebben om een betere regering krijgen. 


Een andere desastreuze probleem wat erg weinig mensen beseffen is dat een bevolking vergeet na een paar jaar haar toestand hoe die in het verleden was. De intellectuelen weliswaar niet, maar de meerderheid van de bevolking inclusief diegenen die dagelijks gemiddeld één keer per dag het journaal kijken, houden het verleden niet bij. Dat leidt tot het feit dat na vier jaar van de vorige verkiezingen zijn de toestanden van de mensen veranderd en is het alsof ze opnieuw een 'nieuw' leven krijgen en dus nieuwe hoop. Dat verklaart ook waarom ze na ieder vier jaar naar de stembussen huppelen en opnieuw weer hoop krijgen dat ze een regering gaan krijgen die hun wensen gaan vervullen en dat ondanks het feit dat er in wezen niets in al die afgelopen jaren is veranderd wat in het belang is van de burger. Alles wordt steeds alleen maar duurder, minder privacy, nieuwe ondemocratische wetten waar de burgers weinig grip op heeft (EU - verdrag van Lissabon, die toch in 2007 doorgedrukt is nadat het volk in NL massaal in 2005 nee heeft gezegd in een referendum), meer privatisering, meer bezuiniging et cetera... ondanks alles gaat de burger toch snel weer hoop koesteren bij de verkiezingen. 


The normalcy bias, or normality bias, refers to a mental state people enter when facing a disaster. It causes people to underestimate both the possibility of a disaster occurring and its possible effects. This often results in situations where people fail to adequately prepare for a disaster, and on a larger scale, the failure of governments to include the populace in its disaster preparations.

Waarom helpt de man niet met het huishouden?

Vrouwen kunnen natuurlijk terecht klagen dat mannen hen niet helpen met huishoudelijke taken, maar wat ze meer moeten afvragen is hoe het komt dat mannen geen zak willen doen in het huis? Hoe komt het toch dat je gezinnen hebt die merendeel bestaan uit zonen, maar toch is het de moeder (en als ze geluk heeft) en de dochter(s) die alle huishoudelijke taken verricht. De mannen zijn daarbij nauwelijks betrokken. Sommige vrouwen kunnen het idee niet eens voorstellen, dat ze hun broer zien die vanuit zichzelf de dweil pakt en de woonkamer gaat dweilen, of dat hij vanuit zichzelf zegt, dat hij de aardappelen gaat schillen of stofzuigt of... of... Vrijwel alles moet gedaan worden door de vrouwen. We kunnen hier wel over klagen en dat vind ik meer dan terecht, want dat is een begin om het probleem aan de kaak te stellen. Maar we moeten ook kijken naar de oorzaak hiervan. Het is namelijk goed wanneer we bijvoorbeeld een roker willen adviseren om te stoppen met roken, maar dit is meer symptoom bestrijden. Het is effectiever om het probleem bij de wortel aan te pakken. Namelijk, dat ouders beter hun kinderen van jongs af aan leren dat roken slecht voor hun gezondheid is et cetera. Op deze manier los je ook het probleem op waarom mannen later niets in het huishouden doen.

Dit doe je door je kinderen van jongs af aan te stimuleren om hun verantwoordelijkheid te nemen. Vrouwen dienen wat dit betreft een beetje zelfkritisch te zijn. Ben je een moeder of een volwassen zus van een broertje die nog een kind is? Dan vraag eens jezelf af: wat leer je je zoon of je klein broertje zodat hij zijn eigen verantwoordelijkheid neemt?

We weten dat veel eerste generatie moeders van Marokkaanse of Turkse afkomst werden vroeger opgevoed om goede echtgenotes en huisvrouwen te zijn. Veel van de oude generatie moeders waren geïndoctrineerd dat hun leven had als doel zichzelf van jongs af aan voor te bereiden voor hun toekomstige man. Die moeders (moge God de verhevene hen in het hiernamaals dubbel belonen voor hun inzet) hebben van jongs af aan meegekregen dat ze alles moeten doen voor hun mannen en ook voor hun zonen. Als ze dochters kregen dan was de taak van een moeder haar dochters te leren wat zij zelf heeft geleerd. Maar over de eerste generatie moeders wil ik het niet veel hebben. Zij kwamen uit een tijd waar onderwijs niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid was. Hen valt er niets kwalijk te nemen gezien hun omstandigheden. Maar ik richt me nu meer op de tweede generatie dames. Omdat zij al kinderen hebben gekregen of met God's wil nog gaan krijgen en hopelijk zullen ze van deze bescheiden tekst het een en ander meekrijgen wat hen verder helpt met het opvoeden van de toekomstige generatie mannen.

Hebben jullie weleens afgevraagd waarom mannen niet meehelpen in het huishouden? Het antwoord hierop is niet eens ver te zoeken. Bij de meeste moslimgezinnen hebben vrouwen altijd de huishoudelijke taken op zich zelf genomen. Tot op heden doen de eerste en tweede generatie moeders nog steeds alles in huis. Nu wil ik niet alle moslims (Marokkanen, Turken et cetera) over één kam scheren, want dit geldt niet voor iedereen. Maar ik schrijf nu in het algemeen. Deze vrouwen dus moeten zich niet versteld staan dat wanneer ze alle verantwoordelijkheid op zichzelf nemen op het gebied van huishoudelijke taken, dat hun mannen dan zelf niets willen doen. Stel dat je als moeder of dochter de kamer van je zoon of kleine broer opruimt, wat al begint met het opruimen van zijn speelgoed bijvoorbeeld. Stel dat je dit elke dag doet. Je ruimt zijn vieze kleren ook op. Je verschoont zijn bed. Je dekt altijd de tafel en daarna ruim je ook zelf alles op... voorbeelden talloos. Dan moet je je niet versteld staan van het feit dat je hiermee je zoon (of broertje) weinig verantwoordelijkheidsgevoel meegeeft of leert. Het hoogste wat een moeder dan doet is dan af en toe schreeuwen uit machteloosheid wat natuurlijk niet helpt. Als je als moeder dus niet je kind van jongs af aan leert verantwoordelijkheid te nemen, dan zal je zoon dat gevoel niet meekrijgen als een van zijn menselijke eigenschappen. Niet alleen worden deze kinderen later vaders die niets thuis doen, maar de kans is groot dat ze ook hun financiën niet op orde kunnen krijgen. Bijvoorbeeld dat ze te veel geld uitgeven/ verspillen, hun administratie niet goed oppakken et cetera. Een kind kan dit zichzelf niet leren. Het zijn zijn ouders die dit hem dienen mee te geven. Als een kind in zo'n milieu opgroeit, dan zal hij later een man worden die dus zijn vrouw niet helpt in het huishouden, want hij was het altijd gewend dat zijn moeder en zussen dat altijd deden. Vandaar dat vrouwen medeverantwoordelijk zijn voor dit probleem. Voor een man is het een vanzelfssprekendheid dat de vrouw in huis al het huishouden moet doen. Dat zit namelijk in zijn hersenen van jongs af aan ingeprent. Net zoals de oude generatie moeders geïndoctrineerd zijn dat ze alles in het huis moeten doen en klaar maken voor hun mannen, is de man ook geïndoctrineerd dat hij geen huishouden hoeft te doen. Hij heeft die verantwoordelijkheidsgevoel niet meegekregen. En hier gaat het al mis.

Mijn advies dus aan veel moslima's is dat ze niet hun zoons of kleine broertjes moeten gaan verwennen. Je zoon moet leren verantwoordelijkheid te nemen. Hij dient te leren dat niet alles is een vanzelfssprekendheid. Voor alles wat we in dit leven doen heeft een gevolg. Leer je kind van heel jongs af aan dat hij bijvoorbeeld zijn kamer opruimt. Dat hij met simpele taken in huis actief mee moet doen. Dat bouw je langzaam op. Als hij zijn kamer niet opruimt, dan zal dat een bepaald gevolg hebben. Het gevolg is niet slaan of dreigen, want dit is geen opvoeding maar eerder misvoeding, maar de gevolgen zijn dat hij bijvoorbeeld niet aan tafel mee mag eten totdat zijn kamer is opgeruimd of dat je zijn favoriete speelgoed oppakt (in zijn aanwezigheid) en pas teruggeeft als hij de rest opgeruimd heeft. Dit waren maar twee voorbeelden.

Wat je vooral niet moet doen is opvoeden met beloning. Veel mensen denken dat dit een goede manier is van opvoeden, dat je namelijk zegt: als je dit doet dan krijg je dit van mij'. Dit heeft als gevolg dat je kind geen altruïsme leert. Altruïsme betekent dat je iets doet voor een ander zonder daar iets voor terug te krijgen. Dus de beloningsmethode moet je niet toepassen, maar wel dat je kind leert dat dingen die niet goed gaan, gevolgen kunnen hebben. Ook is het belangrijk dat je je kind niet dreigt als je deze methode toepast. Je moet het niet schreeuwerig of op een boosachtige manier brengen, maar blijf kalm. Geef je kind de tijd en de nodige aandacht hieraan. Opvoeden is een grote investering. Een kind voed je niet op met commando's, maar met instructies en met de juiste aandacht. Kinderen hebben de behoefte dat je met ze praat en serieus neemt, daarom wanneer je een soort straf oplegt bij ongehoorzaamheid, dan moet je hem goed uitleggen waarom je dat doet en niet zeggen: 'als je je kamer niet opruimt dan zullen dit en dat de gevolgen zijn!'. Dit is geen opvoeding. Deze methode werkt niet en wat nog erger hier aan is, is dat wanneer je je zoon dreigt, dan leer je hem onbewust dat dreigen een manier is om aan iets te komen.

Moge de Here de gemeenschap van Mohammed meer wijsheid geven beginnend bij mezelf.

Badr

Hoe herken je een salafist

De meesten weten ongeveer wat het salafisme betekent, namelijk een stroming binnne de moslimwereld die een eigen manier van wijze van denken heeft in het volgen van de twee bronnen van de islam. Salafisten menen dat ze de juiste manier van de islam volgen omdat ze denken dat ze in de voetsporen treden van de geleide voorgangers. Voorgangers zijn de eerste, tweede en derde generatie moslims na de komst van de Profeet Mohammed vzmh.

Om niet al te veel in te gaan op de definitie heb ik over het salafisme een heel duidelijke mening. Binnen het salafistische gedachtegoed worden de bronnen van de islam meestal op een oppervlakkige wijze geïnterpreteerd en uitgelegd. Het probleem met het salafisme is niet zo zeer dat ze de 'sunnah' (traditie van de profeet vzmh) volgen en in de voeten willen treden van de volgers van de profeet, het probleem zit vooral in de wijze hoe zij de islam uitleggen en interpreteren. Hun methodiek van het uitvoeren van de islam en hoe ze die 'verspreiden'. Daar zit het probleem, want komen met de uitleg dat ze in de voetsporen treden van de volgers van de profeet vzmh heeft niet zo'n toegevoegde waarde aangzien vrijwel alle moslims (zelfs shi'ieten) denken te menen dat ze de waarheid in pacht hebben en weten hoe het zit binnen de islam. Wat wel erg belangrijk is om te weten is waaruit het salafisme van heden ten dage bestaat en wat haar rol is in de samenleving van zowel de moslimlanden als die van westerse maatschappij.

Alvorens ik iets wil vertellen daarover wil ik eerst benadrukken dat salafisten niet allemaal hetzelfde zijn. Ook binnen het salafisme heb je verschillende soorten moslims. De ene is gematigder en de ander radicaler et cetera, maar als je kijkt naar hoe zij de islam uitleggen en doorgeven aan de samenleving dan merk je toch wel een hoop nadelen die ongetwijfeld groter zijn dan de voordelen. Een paar kenmerken die ik ga noemen die je vaak ziet bij salafisten kun je ook vinden bij moslims die niet die gedachtegoed aanhangen uiteraard. Als voorbeeld geef ik een lange baard. Niet iedere moslims die een baard heeft is een salafist, maar het is wel zo dat iedere salafist wel een baard heeft. Daarom wanneer ik de kenmerken ga noemen dan moet men niet denken dat het om dezelfde groep mensen gaat of dat ik alle salafisten over één hoop wil scheren. Het is wel een feit dat het te danken is aan hoe het salafisme in elkaar steekt dat sommige bewegingen of groepen die daaruit onstaan zijn de oorzaak zijn geweest van allerlei verschillende problemen wereldwijd.

Het is namelijk te danken aan het salafisme dat er daaruit veel extremisme en radicalisme is ontstaan. De vaak oppervlakkige wijze van het interpreteren van de Koran leidde tot het feit dat mensen die het salafisme aanhangen een vijandige houding nemen ten opzichte van niet-moslims die beschreven worden als 'ongelovigen'. Daardoor helpen ze bij het idee van het ontstaan van de botsing tussen de 'islamitische'wereld en de 'Westerse' wereld. Wat de salafisten doen is hetzelfde wat Samuel Huntington in zijn beroemde boek 'Clash of Civilizations' heeft gezegd, namelijk dat het Westen is in oorlog met de 'islamitische' wereld en dus maar één van de twee zal het moeten winnen van de ander. Zijn theorie is een kwekerij van het 'wij' en 'zij' gevoel of terwijl: het zwart/wit (vals dilemma) denken.


Voor diegenen die dit lezen heb ik een mooie test: Als datgene wat ik zojuist heb gezegd jou aanspreekt,namelijk dat het 'Westen' één geheel is en dat de islamitische wereld ook één apart geheel is en dus de twee in oorlog zijn met elkaar, dan ben je wat mij betreft sterk beínvloedt door de denkwijze van het salafisme.

Deze soort van denkwijze (van Huntington) heeft als gevolg dat in het Westen ook extremisme bestaat die een vijandelijke houding naar de islam en moslims heeft. Rechts extremisme is daar een goed voorbeeld van. Extremisten hebben een denkwijze van een 'wij' en 'zij' mentaliteit. Net zoals Geert Wilders en zijn kliek denken dat moslims een gevaar zijn (zij), denkt hij dat Westerlingen (niet-moslims/ 'wij') een einde moeten maken aan de 'tsunami' van de islam. Het ironische hieraan is dat uit het salafistische gedachtegoed heb je moslims die precies hetzelfde doen. Namelijk dat de wereld bestaat uit 'moslims' en uit 'ongelovigen' (zij en wij). Ook beschouwen ze de 'ongelovige' landen als landen van oorlog (dar al-harb) en moslimlanden als landen van vrede (dar as-salaam).

Maar waar herken je het salafisme nog meer aan? Salafisten hechten veel waarde aan hoe ze zich kleden. Alleen nogmaals: ik wil benadrukken dat het niet geldt voor elk salafist. Je hebt namelijk ook salafisten die gewoon spijkerbroeken dragen, maar qua denkwijze extremer dan salafisten zijn die zich wel 'soennitisch' kleden. Niet alles zit namelijk zo zwart/ wit in elkaar. Salafisten dragen graag kleding die naar hun mening veel zou lijken op de wijze hoe de Profeet vzmh zich heef gekleed. zo zie je ze gauw met tulbanden, opabroeken tot boven de enkel (gebaseerd op de hadith van de zogeheten Isbal al-izar), horloge op de rechterhand (want tijd is vaak door Allah en de Profeet vzmh genoemd en maakt onderdeel van de islam en daarom bekijk je de tijd met de rechterhand en niet met links), he dragen van sloffen van leer et cetera. Het is niet zo dat ik hier zelf tegen ben zoals sommigen dat zouden misschien concluderen, maar ik benoem slechts de dingen waar salafisten veel en wellicht te veel waarde aan hechten. Deze zaken beschouwen ze als prioriteiten in hun levenswijze.


Het salafisme leidt ook tot het nemen van een afstandelijke houding van haar aanhangers naar de 'onglovigen' toe. Ook scheren ze 'ongelovigen' over één kam omdat ze milla wahida (een pot nat) zijn en moslims ummah wahida (een gemeenschap) zijn. Naast hun kledingdracht en denkwijze leidt deze mentaliteit tot het feit dat ze niet snel integreren en effectief participeren binnen een Westerse samenleving. Voor hen is het schudden van de hand van de vrouw uit den boze en als je ze vraagt of hij zou kiezen tussen zijn hele leven zijn lange baard houden en werkloos blijven of wel zijn baard scheren en werk krijgen, dan zou hij zonder aarzeling voor het eerste kiezen. Nu wil ik wel even iets recht zetten, namelijk dat het in de praktijk natuurlijk niet zo gaat zoals in mijn zojuiste voorbeeld, maar de essentie van mijn boodschap gaat over de denkwijze van de salafisten.

Ook vanuit het salafisme voortvloeid de overtuiging dat een vrouw een niqab (gezichtssluier) of zelfs een burqa moet dragen. Ik hoef verder niet uit te leggen waarom dus ook vrouwen die deze gedachte aanhangen zichzelf isoleren van de samenleving en waardoor zij ook minder kunnen participeren.

Het is ook een feit zoals ik eerder zei dat extremisme en radicalisme voortvloeien uit het salafisme. Vanwege die denkwijze worden niet-moslims of 'ongelovigen' als vijanden beschouwt. Uit deze beweging ontstaan zwakke zieltjes die dan makkelijk de 'jihadistische' houding nemen. Daaruit komen ook figuren zoals Mohammed B., Samir A., Mohamed Merah (aanslagpleger in Toulouse) en nog veel meer andere jongeren zoals die van de Hofstadgroep. Behalve deze extremisten heb je ook salafisten die weliswaar niet zo ver gaan in hun gedrag, maar je merkt dat zij erg veel waarde hechten aan 'jihad' als strijd. Bij hen zijn jihadistische filmpjes erg populair en ze houden zich vooral (te) veel bezig met de situatie van moslims in de moslimwereld (wat er niets mis mee is), dan met de situatie van moslims in het land waarin ze wonen (zoals hier in Nederland). Ze hechten ook veel waarde aan het idee dat de islam zal de wereld heersen en moslims de overwinning zullen claimen tegen de ongelovigen.

De andere kant van het salafisme (en daar maakt het wahabisme onderdeel van) is dat ze met vreemde fatwa's komen altijd. Onlangs heeft Abdul Aziz ib Abdullah (de hoogste mufti van Saoedi-Arabië) uitgesproken dat je mag trouwen met minderjarigen vanaf hun tiende jaar. Vrouwen mogen tot op het heden in dat land niet stemmen en ook mogen ze geen auto's rijden.

Je hebt zojuist het woord 'wahabisme' voorbij zien komen. Dat is een stroming die nog rampzaliger is. Die zo goed hetzelfde is als het salafisme, maar verschilt in een aantal zaken. Deze stroming is vooral aanwezig in Saoedi-Arabië die ooit met goede bedoelingen was ontstaan (google meer over de stichter: Mohammed ibn Abdul Wahhab), maar die al vanaf het begin een houding heeft genomen waarin aan hen te danken is dat de huidige monarchie van dat land haar macht heeft behouden. Alhoewel de Wahabisten er niet tegen kunnen dat ze wahabisten genoemd worden, toch is dat aan henzelf te danken. wie het wahabisme niet helemaal begrijpt en het verschil met salafisme niet kent verwijs ik naar Google. Daar wil ik niet op in gaan. Maar ik heb ze genoemd om een belangrijk aspect van die groepering te noemen. Geleerden van deze stroming uit zowel het verleden als in het heden, komen met fatwa's dat moslims niet mogen demonstreren of niet in opstand mogen komen tegen de heerser. Vanuit het wahabisme (in combinatie met het salafisme) zijn er fatwa's ontstaan die zeggen dat het geld van 'ongelovigen' mag als ghaniema (oorlogsbuit) beschouwt worden en dus van hen zou je mogen stelen of hun geld afpakken en dergelijk. Ik kan een hele waslijst aan bizarre fatwa's noemen die van deze groepering vandaan komen, zoals het haram vinden om te voetballen, dat het haram is om bloemen te geven, 'sadaqa-llahu al-`adiem' na het afsluiten van de recitatie van de Koran is een bid`a (vernieuwing). Ook hebben wahabisten in combinatie met de salafisten jarenlang vol gehouden dat zelfs het maken van foto's haram is naar aanleiding van overleveringen waarin de term 'suwar' voorkomt. Gelukkig zijn er veel salafisten die de afgelopen tien jaar hun mening daarin veranderd hebben, maar het was wel heel populair dat je geen foto's mocht maken en enkel foto's van natuur of van een niet levende wezen wel gemaakt mogen worden. Er zijn een hoop vreemde fatwa's die van salafisten afkomstig zijn, maar ik wil het hierbij houden.

Wat ook kenmerkend is aan salafisten is dat uit die groep zijn er mensen die de Taliban verheerlijken en hen beschouwen als voorbeeldige moslims die de islam volgen zoals het hoort. Nu heb ik het niet over de strijd tegen de Amerikanen, maar ik heb het over de mentaliteit van de Taliban, want strijden tegen je vijand vind je in principe in alle moslimlanden die in een conflict zijn geraakt. In Libië heeft het Libische volk geen Taliban mentaliteit, maar ze vochten met hun laatste cent tegen de dictator Gaddafi. In Syrië gebeurt precies hetzelfde...

Ook waar salafisten zich veel mee bezig houden is de droom van een 'sharia'staat/ kalifaat. In hun retoriek willen ze graag een sharia-land verwezenlijken en hechten veel belang aan het idee dat moslims alleen er in zullen slagen als ze een kalifaat hebben. Let wel: niet iedereen die over een kalifaat denkt of praat is een salafist. Aanhangers van Hizb-u-tahrir streven ook naar een kalifaat, maar zij zijn meestal niet salafistisch.

Dit zijn tot nu toe de voorbeelden die ik 'snel' heb kunnen bedenken om een beeld te geven over het salafisme. Naar mijn gevoel heb ik niet eens te breed er op in gegaan omdat ik me niet al te veel bezig wil houden met dit onderwerp. Wel vind ik het belangrijk dat moslims moeten weten wat salafisme en wahabisme is en vooral wil ik benadrukken dat de nadelen van het salafisme groter zijn dan de voordelen. De bovengenoemde voorbeelden zijn daar een paar van.

Wat ik het meest jammer vind is dat het salafisme in Nederland is ontstaan doordat de tweede generatie jongeren zelf naar de islam moesten gaan zoeken. Hun eerste generatie ouders die niet bepaald geleerd waren, vaak ook zelfs analfebetisch en weinig mee hebben gekregen over de islam, hebben ondanks hun goede bedoelingen er voor gezorgd dat hun kinderen niet genoeg hun sterke moslimidentiteit kunnen behouden. Veel jongeren zijn daardoor opgegroeid met het gevoel dat ze naar iets moeten zoeken wat hen gelukkig maakt. Deze jongeren zochten hun heil in het geloof uiteraard. Allemaal niets mis mee natuurlijk, maar het grote nadeel is dat een klein minderheid salafisten die de 'islam' van Saoedi-Arabië overgenomen hebben, hebben literatuur en boekjes verspreidt van het salafisme en wahabisme in Nederland. Die vorm van islam werd klakkeloos door die jongeren overgenomen omdat ze niet beter wisten. Als je iemand die geen verstand heeft van het geloof kennis laat maken met de islam en je hoeft maar wat verzen uit de Koran te reciteren en een paar hadieths, dan heb je hem zo aan je kant gekregen omdat hij niet beter weet. Hij gaat er vanuit dat alles wat God in de Koran zegt is natuurlijk meteen geloofwaardig omdat het afkomstig is van God en daar valt er niet over te twisten. Dus alles wat die salafist die jongeren wijs heeft gemaakt was de 'waarheid' al heeft die persoon vaak Koran en hadieths vanuit een ander context uitgelegd dan de ware bedoeling van de oorspronkelijke tekst. Een goed voorbeeld van snelle hersenspoeling zijn de takfiri's, een groep moslims die snel neigen om anderen als ongelovigen te verklaren. Deze golf van moslims bestaat al heel lang. Je zult merken dat iemand snel een takfiri wordt in de beginfase van het ontdekken van de islam. Gelukkig zijn er veel die dan achteraf na veel vergaren van kennis even terugkrabbelen en beseffen dat takfier een foute instelling is.

Het fenomeen van fanatisme of radicalisme voortvloeit altijd vanuit een groep moslims die voorheen niet echt religieus bezig waren, maar na het ontdekken van de islam een sterk euforisch gevoel over zich heen hebben gekregen. Een sterk gevoel van het zin van het leven, waarom ze bestaan en dat ze opeens een doel hebben. Met dat euforisch gevoel is er niks mis mee, want iedereen heeft dat ooit meegemaakt, inclusief ik. Maar bij velen, vooral bij de zwakke zielen en daarmee bedoel ik mensen met sterk minderwaardige persoonlijkheden, bij hen is de kans altijd groot dat ze radicaliseren of fanatiek worden. Over de oorzaak van radicalisme, fanatisme of extremisme, daar wil ik met God's wil een aparte tekst over gaan schrijven. Maar waar ik naar toe wil is dat deze groep jongeren zijn na het ontdekken van het geloof erg vatbaar en gevoelig geworden voor elk soort invloed wat je op ze uitoefent. Het bekende spreekwoord 'roomser dan de paus' is op hen erg van toepassing. Hun fanatisme leidt tot het feit dat ze strenger de islam toepassen op zichzelf en op anderen dan hoe de islam zelf is.