Op Goede Vrijdag hebben een groep christenen net als ieder jaar zichzelf laten kruisigen. Dat ging gepaard met nagelen in hun voeten en handen. We kunnen gerust stellen dat dit gedrag onder extremisme valt. En zoals men weet, in elk religie vind je extremisten die heel ver gaan in datgene waarvan zij denken dat het een deel is van hun geloof.
Alhoewel ik als moslim natuurlijk niet geloof in de Bijbel van heden ten dage, toch heb ik respect voor deze christenen die zover gaan om op die manier hun toewijding aan Jezus vrede zij met hem te laten zien. Ik mag het dan wel extreem vinden en het niet eens zijn met waarin ze geloven, maar één ding is een feit: ze nemen hun geloof erg serieus en gaan daar heel ver in. Dat kan ik niet zeggen van menig moslims van mijn eigen geloof.
Daarom heb ik er moeite mee dat sommige geloofsgenoten makkelijk deze christenen veroordelen als ‘dwalers’ die in ‘dwaling’ leven. Oordelen is makkelijk. Deze christenen doen iets wat weliswaar extremistisch is, maar ze doen ten minste niemand kwaad. Ik heb dan liever zulke extremisten dan sommigen die in de naam van ‘jihad’ aanslagen plegen op metrostations of waar dan ook waarbij onschuldige burgers omkomen.
Je kan een half glaswater op twee manieren bekijken: of het is halfleeg, dan zie je in alles iets negatiefs of het is halfvol, dan zie je in alles iets positiefs. Iets negatief beoordelen of bekritiseren is makkelijk. Het beste uit iets halen wat op de eerste instantie negatief lijkt, is voor mij een kunst en een gezegen vaardigheid waar we meer aan hebben.
Al lijkt dat kruisigen op de eerste instantie iets negatiefs, toch kunnen we hieruit veel lessen trekken dan we denken. Het is aan jou om dat te ontdekken en zie het als een reis waarin je geest een wereld ontdekt waar die niet eerder is geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten