Wilders en zijn retoriek

De retoriek van Wilders bestaat veelal uit drogredenering, doemdenken, demagogie en vals dilemma.

Deze termen klinken allemaal zo moeilijk en ingewikkeld voor diegenen die dit niet weten, maar mensen die boeken lezen en een beetje verder kijken dan hun neus lang is, begrijpen precies wat ik bedoel.

Geert Wilders doet aan vals dilemma oftewel: zwart/wit denken. Dat houdt in dat hij de wereld verdeelt in tweeën: islam- en anti-islamwereld. Hij gelooft in The Clash of Civilisations; een botsing tussen de beschaving van de islam en die van het Westen. Het zijn of de moslims of  'wij' het Westen. Islam en de islamitische cultuur is slecht en wij zijn de beschaafde mensen, wij zijn goed. Wilders wat dat betreft lijkt veel op George Bush Junior die na de 9/11 aanslagen zei: ‘you’re with us or you’re against us’. Hij verdeelde de wereld ook in tweeèn: of je staat aan onze kant tegen het terrorisme en dus vecht je met ons of je bent tegen ons en je bent een vriend van de terroristen.

Hij doet aan drogredenering wat betekent dat hij komt met een retoriek die op de eerste instantie erg aannemelijk lijkt, maar feitelijk niet klopt. Althans, als je het wetenschappelijk bestudeerd dan merk je dat er daar niets van klopt. Helaas de meerderheid van de bevolking is er niet op uit om zich te verdiepen in de kennis en uit te zoeken wat feitelijk wel of niet klopt. mensen nemen een stelling aan en geloven klakkeloos wat er wordt gezegd.

Om een voorbeeld te geven van drogredenering is dat Wilders komt aan met de redenering dat Nederland islamiseert. Door te verwijzen dat er overal moskeeën in Nederland de lucht in stijgen (gebruikt woorden die overdrijven, zoals 'tsunami'), straatjochies van Marokkaanse afkomst die joden in een wijk lastig vallen en dan te zeggen dat onze straten worden 'overgenomen' etc... Met deze zogenaamde argumenten wekt hij de suggestie dat hij gelijk heeft.

Een ander gevaar van drogredenering is dat Wilders haalt aan zogenaamde ´islamologen´ zoals Hans Jansen als argument om daarmee de suggestie te wekken dat alles wat hij zegt over de islam waar zou zijn. Wie zich echt verdiept in de achtergronden van Hans Jansen en uitzoekt wat voor islamoloog hij is en wat zeggen andere Nederlandse islamologen over hem zal meteen erachter komen dat Hans Jansen weinig en zelden zich wendt tot literatuur die gebaseerd is op objectieve informatie over de islam. Zie: http://www.rnw.nl/nederlands/article/hans-jansen-wekt-irritatie-bij-collega-islamologen

Uiteraard alleen oppervlakkigen (en dat is wat veel pvv'ers zijn helaas) nemen dat klakkeloos over. Het sluit graag aan bij hun eigen angsten om die weg te verdringen en de angst te reflecteren op

Wilders doet aan doemdenken. Meestal is het zo dat een doemdenker het gevoel heeft dat het te laat is om nog te redden wat te redden valt en dat onheil van apocalyptische proporties ons gaat treffen. Alhoewel Geert Wilders erbij zegt dat het ´nog niet te laat is´, wekt hij wel de indruk dat de Westerse wereld vergaat aan de islam die het ´overneemt´ (Eurabia).

Wilders is verder ook een typische demagoog . In feite is dat niets anders dan drogredenering. Wat neerkomt op het feit dat hij onjuiste argumentatie gebruikt wat op de eerste instantie voor oppervlakkige mensen juist lijkt. Maar daar komt nog iets anders er bij; namelijk dat hij als demagoog een andere truc gebruikt wat bekend staat als demagogie. Om zijn tegenstanders aan te vallen gebruikt hij een emotionele aanval door te zeggen dat bijvoorbeeld andere partijen hem graag demoniseren. Hij duwt zichzelf in een slachtofferrol om daarmee de suggestie te wekken dat anderen de schuldigen zij en niet hij. Neem bijvoorbeeld de recente gebeurtenissen toen hij Job Cohen aanviel door te zeggen dat Cohen misbruikt maakt van de aanslagen in Oslo voor eigen politiek gewin.

En zo kan ik doorgaan met argumenten. Wie daadwerkelijk kennis vergaart en zich een beetje verdiept, door boeken te lezen en verder te kijken dan zijn neus lang is, dan zou hij gauw er achterkomen dat alles wat Wilders roept slechts lege hulzen zijn. Van buiten lijken ze sterk maar van binnen zijn ze gewoon inhoudloos.

Anders B. Breivik: wel of niet toerekeningsvatbaar?

Of Anders Breivik nu wel of niet toerekeningsvatbaar is, doet er gedeeltelijk niet toe. Je kan je ook gaan afvragen of de Amerikanen die de atoombom op Hiroshima en Nagazaki hebben gegooid wel of niet toerekeningsvatbaar waren. Als je weet dat je een bom gaat gooien op een stad waarin tientallen duizenden mensen leven, van zwangere moeders, tot aan bejaarden plat gaat bombarderen omdat je gelooft dat jouw missie belangrijk is, dan vraag ik me hier ook bij af hoe het met de gesteldheid van de opdrachtgevers en diegenen die de bom hebben gegooid zit.

Welke feiten hebben wij tot nu toe? Brievik heeft jaren voor deze aanslag zitten voorbereiden. Niemand wist hiervan. Hij leidde een dubbel leven. Dit is een feit. Wat betekent deze feit? Het betekent dat ondanks de foto's en de schijn dat hij wel een 'sociale' leven had, ben ik sterk van mening dat dat niet het geval is geweest.

Breivik, mag wel familie hebben en van de buitenkant gelukkig er uit zien, maar in werkelijkheid leidde hij een eigen geïsoleerd leven (inmiddels is het gebleken dat hij een zware jeugd heeft gehad). Want hoe zou je het anders kunnen interpreteren wanneer je jarenlang een aanslag aan het voorbereiden was zonder dat maar iemand daar van afwist? Dat betekent dat je jarenlang een dikke masker droeg. Jarenlang was hij niet zichzelf bij de mensen om zich heen. Jarenlang heeft hij 'geacteerd'.

Hij was niet zichzelf wat houdt dus in dat al zijn gedragingen en zijn sociale betrokkenheid slechts 'sociaal wenselijk gedrag' waren. Dit is een bekend fenomeen. Psychopaten hebben ook dezelfde eigenschap. Ze kunnen sociaal betrokken overkomen, lief en aardig zijn, maar ondertussen leiden ze een dubbel leven.

Er zijn psychopaten die werkelijk tientallen jaren getrouwd waren geweest en hebben zelfs kinderen. Hun vrouwen wisten nooit van hun dubbele bestaan en ze wisten ook niet dat ze moorden hadden gepleegd.

Breivik vergelijk ik persoonlijk met Mohammed B. (Mohamed Merah die in Frankrijk 4 joden en 3 Noord-Afrikaanse militairen in Toulouse heeft vermoord). Deze twee hebben ongeveer dezelfde profiel. Beide zijn ze overtuigd van een 'missie'. Mohammed bestudeerde de islam en voelde zich beledigd door de uitspraken destijds van Theo van Gogh. Breivik vindt zichzelf ook een missionaris en denkt de wereld te willen redden van het 'gevaar' van de islam en het marxisme.

Breivik had duidelijk een moeilijke jeugd gehad. Op zich hebben daar veel mensen last van. Iedereen op een gegeven moment zoekt naar een doel in zijn leven om gelukkig te worden. De ene zoekt het in geld, de ander in roem, de ander weer in een geloof, de ander wanhopig in de liefde etc... Iedereen probeert zijn geluk te vinden in iets waar hij/ zij zich thuis voelt. Niets mis mee allemaal.

Maar op het moment wanneer je onbehagen niet vervuld worden en alsmaar blijft ongelukkig voelen, dan probeer je van die ontevreden te ontsnappen door middel van iets waarin je jezelf stort.

Als iemand zich erg ongelukkig voel, maar het is tegelijkertijd ook een intelligent persoon (dat is Mohammed B ook), dan ontstaat er een gevaarlijke combinatie die een persoonlijkheid vormen die vaak de kant van radicalisme gaat.

De 'kennis' die Mohammed B. en Breivik hebben verzameld heeft hen het gevoel gegeven dat ze een doel/ missie in dit leven hebben gevonden. Ze gaan zich volledig er in storten en met passie bestuderen. Het probleem is dat het vergaren van die 'kennis' vaak ontbreekt aan objectiviteit. Zij geloven op dat moment heilig dat ze met iets goeds bezig zijn... maar in feite: zijn ze bezig hun eigen onbehagen gevoel te vervullen met iets wat hen een zelfwaardering geeft.

In feite hebben ze geen zelfwaardering. Ze hebben een zwaar negatief zelfbeeld, maar daar willen ze niet aan toegeven. Hebben ze ook nooit gedaan. Hun negatieve zelfbeeld hebben ze altijd ontkent. Om aan dat gevoel te ontsnappen hebben ze de oorzaak van hun onbehagen gevoel gezocht in de problemen om hun heen.

Onbewust gingen ze er vanuit dat hun 'onbehagen-gevoel' niets met zichzelf te maken heeft maar met de samenleving die hen zo ongelukkig heeft maakt. Dit is in feite vaak ook de gedachtegang van elk vorm van extremisme. 'De anderen hebben het gedaan. Als die nou vertrekken, dan zullen wij/ik gelukkig worden'.

Door middel van indoctrinatie gaan daders als Breivik een eigen wereld creëren waarin zij in geloven. Het ontbreekt hen aan objectiviteit of aan wetenschappelijke feiten. Hun manier van kennis vergaring is erg onderhevig aan de zogeheten confirmation bias. Ze kijken ook naar de wereld vanuit een ‘doemdenken’ gedachtegang. Ze ervaren ook alles heel zwart/ wit. Breivik zag de Westerse wereld vergaan aan de ‘tsunami’ van de islam. Dit heet doemdenken. Hij oordeelt vanuit een angstige bewustzijn die de basis is van zijn gedachtegang.

Deze doemdenken gedachtegang inspireert hem om gepassioneerd te blijven onderzoeken en te schrijven.  Op deze manier voelt hij zich dan ook als een missionaris die een grote missie heeft. Het neemt profetische proporties aan.. daarom verkleed Breivik zich ook in een uniform en als marinier… de status van een ´held´ en ‘redder’… etc. Dit zijn tekenen van gebrek aan aandacht en waardering. Hij wil gezien worden en wenst op bevestiging. Of de aandacht nu positief of negatief is, doet er totaal niet toe. Het belangrijkste voor Breivik is dat hij die aandacht nu wel gekregen heeft. Hij weet dat de wereld hem veroordeelt voor zijn daden, maar tegelijkertijd is hij er van overtuigd dat er ook anderen zijn die met zijn gedachtegoed het eens zijn.

In mijn ogen lijdt hij aan een psychische stoornis. Veel mensen maken de fout dat ze een ‘psychische stoornis’ meteen vergelijken met een ‘gekke persoon’. Dit is een zeer groot misverstand. Je kan namelijk prima lijden aan een psychische stoornis, maar tegelijkertijd prima functioneren. Een psychopaat kan prima functioneren.  Denk aan de Belgische leraar Ronald Janssen die 3 moorden heeft gepleegd. De man bezochte vaak kroegen, maakte sociale contact, hij had goede banden en mensen mochten hem graag. Niemand die wat opviel.

Mensen moeten zich dus niet afvragen of Breivik wel of niet toerekeningsvatbaar was of niet.  Welke van de 2 je ook kiest, het is bijna onmogelijk om zulke types op tijd te signaleren. Waar men zich meer op moet concentreren is door dit soort mensen niet te voeden met doemdenken. Als politici steeds roepen dat ons onheil gaat treffen, dat we worden aangevallen door een tsunami van de moslims, dat er een Eurabia op komst is etc., dan ben je deze geesten aan het voeden.  Je versterkt hun ‘waanbeelden’ waarin ze graag willen geloven om dusdanig zichzelf te zien als mensen die waardevol van betekenis kunnen zijn en dus de wereld moeten ´redden´.

Wat een opluchting dat Breivik geen Marokkaan is

Wat een 'opluchting' om als Marokkaan te lezen dat het niet om een moslimextremist gaat, maar gewoon een rechts extremist. Gisteren voelde ik me 'kut' en dacht 'shit, we krijgen dat gezeik weer en moet je jezelf gaan bewijzen door de aanslag te veroordelen.. etc. Niet dat ik dat doe overigens, want ik doe niet mee met de massa. Ieder individu is verantwoordelijk voor zijn eigen daden.

Wat me wel opvalt is dat de massa neigt om met de vingers te wijzen naar een groep. Nu dat het niet om moslimfundamentalisten gaat, heeft extreem rechts het gedaan. Welnu, ondanks de motieven van de dader die duidelijk G. Wilders's partij ziet als een goede voorbeeld van politiek, vind ik dat je nog extreem rechts of welke ideologie dan ook hiervoor kan verwijten.

In Nederland, Duitsland en de rest van de Westerse wereld inclusief Rusland zijn er duizenden zo niet tientallen duizenden rechts extremistische neo-Nazi's, die zelfs zich laten inspireren door de uitspraken van Hitler. Desondanks, je ziet ze niet aanslagen plegen zoals deze Noorse extremist.

Mensen als Anders Behring Breivik of Tristan van der Vlis of welk extremist dan ook hebben allemaal dezelfd gemeenschappelijke psychische stoornis. Van de buitenkant zien ze er normaal uit, ook hun sociaal wenselijk gedrag daar merk je niets van aan. Cognitief reageren ze normaal op mensen etc. Alleen hun falen is te danken aan een aantal factoren en omstandigheden.

De eerste oorzaak nummer één is de psychische toestand. Deze mensen leven meestal geïsoleerd. Ze zullen hier en daar wat kennissen en 'vrienden' hebben, maar sociaal gezien hebben ze geen echte sociale banden, vaak komen ze ook van  een gezin die je niet bepaald 'stabiel' kunt noemen. Hetzij scheidingen, fysiek en/ of emotioneel geweld door een van de ouders etc. Als personen hebben ze een sterk negatief zelfbeeld en worstelen enorm met hun eigen identiteit. Ze groeien op en maken net als iedereen bepaalde keuzes in hun leven. Doordat ze constant op zoek zijn naar eigen zelfwaarde (wat erg laag is door die negatieve zelfbeeld), om zo hun eigen identiteit te vormen, gaan ze dan 'kennis' zoeken.

Velen dan op het gebied van politiek in combinatie met een geloof of ideologie. Ze willen ergens bij horen en lid zijn van een 'gemeenschap' die hen dus erkenning geeft. Op deze manier hebben ze het gevoel dat ze een doel en een streven hebben in dit leven. Op een gegeven moment (en dit het grootste gevaar) koppelen ze hun eigen zelfwaarde met de ideologie waarin ze geloven.

Met het voorbeeld van een moslimextremist zoals Mohammed B., wil ik dat ophelderen: het was bekend dat hij negatief zelfwaarde heeft, om die op te krikken zoekt hij dan naar iets waarin hij zich thuis voelt en in zijn geval de islam. Hij gaat zich er in verdiepen en steeds zijn eigen ‘waarheid’ creëren over het geloof. Mohammed B. had geen eigen zelfwaarde, maar voor zijn gevoel heeft het geloof hem die wel gegeven. Zijn geloof wordt dan letterlijk zijn ‘alles’. Wanneer je dus zijn geloof aanvalt dan is het net of je hem persoonlijk hebt aangevallen.

Normaal gesproken is het zo dat gezonde mensen buiten hun eigen geloof, hebben ook een eigen zelfwaarde als mens zijnde. Ongeacht waarin je gelooft je dient als mens zijnde positief te denken, trots zijn op jezelf, gelukkig zijn met je eigen ‘ikke’, maar als je die niet hebt dan kan je 2 kanten op gaan: of depressief raken en dan inkeren (tot soms suïcide) of je kan keren tegen de maatschappij en haar de schuld geven van je eigen onvrede, maar dit laatste wordt dan door extremisten vermomd met geloof of een ideologie. Ze hangen een ideologie of geloof aan en dan verklaren ze de oorlog aan de tegenstanders of diegenen die het niet met hen eens zijn.

Mohammed B. had geen doel in zijn leven, niets waar hij vanuit zichzelf kan doen als mens, dus zijn geloof betekende alles voor hem en leefde ook alleen voor de islam. Val je zijn geloof aan dan val je hem persoonlijk aan en ook zijn gemeenschap. Klinkt gek maar zo werkt het wel bij die mensen. Dit heeft te maken met het feit dat ze net als psychoten, een eigen ‘werkelijkheid’ gaan creëren.

Mensen met een psychose ontwikkelen een psychotische gedachte die op de eerste instantie reëel lijkt te zijn, maar op een gegeven moment neemt het grote proportie’s aan en worden ze fantasieën/ illusies, die de psychoot ziet als ‘waarheid’. Maar hiermee wil ik niet zeggen dat Mohammed of Anders Behring Breivik een psychose hebben. Maar het was slechts als voorbeeld.